- Ubezpieczenie – labirynt skrótów (CDW, SCDW, TP)
- Podstawowa cena wynajmu niemal zawsze zawiera podstawowe ubezpieczenie od uszkodzeń (CDW - Collision Damage Waiver) i kradzieży (TP - Theft Protection). Haczyk tkwi w tzw. wkładzie własnym (norw. selvrisiko, ang. excess). Jest to maksymalna kwota, do której kierowca odpowiada finansowo za szkody powstałe z jego winy. W Norwegii wkład własny jest bardzo wysoki i często wynosi od 10 000 do nawet 20 000 NOK (ok. 4000-8000 PLN). Wypożyczalnie oferują dodatkowo płatne, rozszerzone ubezpieczenie (SCDW - Super Collision Damage Waiver), które redukuje wkład własny do zera lub symbolicznej kwoty. Jest to najczęstszy i najdroższy dodatek proponowany przy odbiorze auta.
- Opłaty drogowe (Bomstasjoner) i tunele
- Norwegia posiada gęstą sieć dróg płatnych, a system poboru opłat jest w pełni zautomatyzowany (AutoPASS). Każdy samochód z wypożyczalni jest wyposażony w specjalne urządzenie (chip), które rejestruje przejazdy. Wypożyczalnie rozliczają te opłaty na dwa sposoby: 1) Ryczałt: Naliczanie stałej, dziennej opłaty za korzystanie z dróg, niezależnie od tego, czy i ile faktycznie jeździsz po płatnych odcinkach. 2) Faktyczne zużycie + opłata administracyjna: Obciążenie karty kredytowej klienta dokładną kwotą za przejazdy plus dodatkowa, stała opłata za obsługę (np. 50-100 NOK za cały okres wynajmu). To zazwyczaj korzystniejsza opcja. Przed podpisaniem umowy zapytaj, który system obowiązuje. Na Lofotach płatnych dróg jest niewiele, ale podróżując z innych części Norwegii, na pewno na nie trafisz.
- Koszty promów (Ferjer)
- Chociaż główne wyspy Lofotów połączone są mostami i tunelami w ramach trasy E10, niektóre trasy (np. z Bodø do Moskenes lub wycieczki na wyspy Værøy i Røst) wymagają przepraw promowych. Należy pamiętać, że koszt biletu na prom nigdy nie jest wliczony w cenę wynajmu samochodu. Nawet jeśli opłata za pojazd jest pobierana automatycznie przez system AutoPASS, wypożyczalnia przefakturuje ten koszt na Ciebie, często doliczając swoją prowizję. Pasażerowie zawsze muszą kupować bilety osobno.
- Opony zimowe (Piggdekk/Piggfrie dekk)
- Od jesieni do wiosny (zazwyczaj od października do kwietnia, w zależności od regionu i warunków) używanie opon zimowych w Norwegii jest absolutną koniecznością, a często i obowiązkiem prawnym. Wypożyczalnie w tym okresie pobierają obowiązkową opłatę sezonową lub opłatę za opony zimowe. Nie jest to opcja, a stały koszt doliczany do każdego wynajmu. Upewnij się, czy jest ona już wliczona w cenę wyświetlaną online. Wyróżnia się opony z kolcami (piggdekk) i bezkolcowe (piggfrie dekk).
- Polityka paliwowa – pułapka pełny do pustego
- Najkorzystniejszą i najbezpieczniejszą polityką paliwową jest pełny do pełnego (full-to-full). Odbierasz samochód z pełnym bakiem i z takim samym stanem go zwracasz. Unikaj jak ognia opcji pełny do pustego, gdzie z góry płacisz za cały bak paliwa po zawyżonej cenie ustalonej przez wypożyczalnię i masz zwrócić auto z pustym bakiem (co jest praktycznie niemożliwe). Jeśli nie dotankujesz auta przy polityce pełny do pełnego, wypożyczalnia obciąży Cię kosztem paliwa po bardzo niekorzystnej stawce plus wysoką opłatą za usługę tankowania.
- Dodatkowi i młodzi kierowcy
- Każda osoba, która ma prowadzić samochód, musi być wpisana do umowy najmu. Za każdego dodatkowego kierowcę naliczana jest dzienna opłata. Szczególnie wysokie koszty dotyczą młodych kierowców (zwykle poniżej 25. roku życia). Oprócz standardowej opłaty mogą oni być objęci wyższym wkładem własnym lub obowiązkiem wykupienia droższego ubezpieczenia.
- Opłaty za odbiór/zwrot poza godzinami pracy
- Lotnisko w Svolvær (SVJ) jest małe, a biura wypożyczalni mają ograniczone godziny pracy. Jeśli Twój samolot przylatuje późno w nocy lub odlatuje wcześnie rano, odbiór lub zwrot auta poza standardowymi godzinami pracy biura będzie wiązał się z naliczeniem wysokiej opłaty out-of-hours (często 300-500 NOK lub więcej).
- Koszty sprzątania i nadmierne zabrudzenie
- Lofoty to raj dla miłośników natury – plaże, góry, błotniste szlaki. Wypożyczalnie zastrzegają sobie prawo do naliczenia kary finansowej za zwrot pojazdu wymagającego specjalnego czyszczenia. Nadmierne zabrudzenie to pojęcie subiektywne, ale zazwyczaj obejmuje duże ilości piasku z plaży (np. z Haukland czy Kvalvika), błoto na tapicerce, sierść zwierząt czy silne zapachy. Przed zwrotem warto odkurzyć wnętrze na stacji benzynowej.